In memoriam: Kees Oosterbos (1957-2018) 

Zaterdag 8 juni 2019

Vandaag precies een jaar geleden overleed onze gewaardeerde en geliefde collega Kees Oosterbos. Ter nagedachtenis en tot eer van hem:

 

Kees Oosterbos vestigde zich als gepromoveerd orthopedisch chirurg aanvankelijk in Terneuzen. In 2006 maakte Kees de overstap naar Eindhoven als beoogd opleider in het Catharina Ziekenhuis. Uiteindelijk kwam de opleiding er niet. Kees loste dit op door te investeren in het opleiden van assistenten-niet-in-opleiding en co-assistenten. In 2011 gingen de maatschappen Orthopedie van het Catharina Ziekenhuis en het Máxima Medisch Centrum samen verder als fusiemaatschap Orthopedie Groot Eindhoven. Kees is altijd een trots lid geweest van deze grote fusiemaatschap.

 

Kees Oosterbos was een bevlogen en trotse orthopedisch chirurg. Hij deed en kon (bijna) alles. Na de fusie legde hij zich vooral toe op de schouderpathologie en de revisiechirurgie. Kees was een snelle en vaardige operateur. Ook met zijn spreekuren was hij vrijwel altijd op tijd klaar. Hij was een echte dokter, maar tegelijk ongelooflijk benaderbaar voor iedereen die hem nodig had, niet in de laatste plaats voor zijn patiënten. Kees was een fijne collega, nooit te beroerd om te helpen of bij te springen, ook ’s nachts of in het weekend. Hij zei vaak niet zo veel, behalve bij momenten. Dan vertelde hij bevlogen over zijn kinderen en zijn vrije tijd. Muziek speelde een belangrijke rol in zijn leven. Thuis had hij vele verzamelingen en veel boeken.

 

Er is een aantal bijzondere activiteiten te noemen waar Kees zich voor inzette. Dat begon al voor zijn specialistische opleiding als uitgezonden militair in Libanon. Hij maakte hier deel uit van de medische troepen, een heel bijzondere periode voor hem. Veel later was hij lange tijd betrokken bij de Nederlandse Orthopaedische Vereniging (NOV). Van 2009 tot 2014 was hij NOV-bestuurslid.

 

Zo’n zeven jaar geleden bleek Kees een plekje in zijn been te hebben. Later bleek het ernstiger dan gedacht. Kees deed er ogenschijnlijk niet moeilijk over en genas. Totdat eind 2016 de ziekte in alle heftigheid bleek te zijn teruggekomen. Kees ging er nuchter mee om. Hij maakte prachtige reizen, onder andere met zijn vier kinderen. Het huwelijk van zijn dochter en de geboorte van zijn (eerste) kleinkind, via zijn zoon, kwamen helaas net te laat. Zijn echtgenote Monique heeft, samen met de kinderen, in deze laatste fase van zijn leven toegewijd voor hem kunnen zorgen.

 

Typerend voor Kees was het feit dat hij zich ondanks zijn ziekte nog liet herregistreren als orthopedisch chirurg. Hij wist toen al lang dat hij niet meer beter zou worden. In plaats van die herregistratie te laten voor wat ze was, zei hij vurig: “Als ik ga, dan ga ik als orthopedisch chirurg!”

 

Wij gedenken Kees Oosterbos als een goede en vaardige orthopedisch chirurg, die erg werd gewaardeerd door zijn patiënten. Maar bovenal was Kees een fijn mens. We zijn heel trots op en dankbaar voor de samenwerking met Kees.